Diary of France
       
     
IMG_2810.jpg
       
     
IMG_1379.jpg
       
     
IMG_0691.jpg
       
     
IMG_0895.jpg
       
     
IMG_0878.jpg
       
     
IMG_2703.jpg
       
     
IMG_1084.jpg
       
     
IMG_2610.jpg
       
     
IMG_0988.jpg
       
     
IMG_1139.jpg
       
     
IMG_1325.jpg
       
     
IMG_2833.jpg
       
     
IMG_1453.jpg
       
     
IMG_1142.jpg
       
     
IMG_2195.jpg
       
     
IMG_2627.jpg
       
     
IMG_2658.jpg
       
     
IMG_2811.jpg
       
     
IMG_0900.jpg
       
     
IMG_2695.jpg
       
     
IMG_2775.jpg
       
     
IMG_2861.jpg
       
     
Diary of France
       
     
Diary of France

Sometimes roads set you free. We were on the road from southern coast of France to the north. We had no idea why we set on this journey, but it carried us away from the Atlantic coast to the central cities of the country. Surely I’ll never forget the songs Loiez sang in Breton, never stopping rain, endless void of La Torch and the delicious wines of Chalue.

I was extremely impressed by the villages suggesting abandonment and the rain that never stopped throughout our journey. One prefers to keep quiet in such weather. Once, I watched the trees standing in rows for minutes through the window. In fact, each journey takes me to my inner world. I face my dreams, the people I left behind, and my mistakes. I never attempted to confess my sins, yet didn’t hide my remorse. So much so that, I believe I’ve arranged not only the photographs in my Diary of France, but my dreams and feelings that I’ve left behind as well.


FRANSA GÜNLÜĞÜ
Bazen yollar sizi özgürleştirir. Fransa’nın güney kıyılarından, kuzeye doğru yollardayız. Neden çıktığımızı bilmediğimiz bu yolculuk bizi Atlantik’in kıyılarından ülkenin iç şehirlerine kadar sürükledi. Loiez’in Bretonca söylediği şarkılar, dinmeyen bir yağmur, La Torch’un sonsuz boşluğu ve Chaul’unun harika şarapları hafızamdan sanırım hiç silinmeyecek.


Seyahatimiz boyunca yağan yağmur ve terkedilmiş hissi veren köylerden çok etkilendim. İnsan böyle havalarda daha çok susmayı tercih ediyor. Mesela dakikalarca camdan ardı sıra dizilmiş ağaçları izledim. Her yolculuk aslında beni kendi iç dünyama götürür. Hayallerim, ardımda bıraktığım insanlar ve hatalarımla yüzleşirim. Günah çıkarmaya çalışmadım hiç bir zaman. Ama pişmanlığımı da gizlemedim. Öyle ki Fransa günlüğünü sıralarken sadece fotoğrafları değil, sanırım ardımda bıraktığım hayallerimi ve duygularımı da sıraladım. 


France 2010-2012

IMG_2810.jpg
       
     
IMG_1379.jpg
       
     
IMG_0691.jpg
       
     
IMG_0895.jpg
       
     
IMG_0878.jpg
       
     
IMG_2703.jpg
       
     
IMG_1084.jpg
       
     
IMG_2610.jpg
       
     
IMG_0988.jpg
       
     
IMG_1139.jpg
       
     
IMG_1325.jpg
       
     
IMG_2833.jpg
       
     
IMG_1453.jpg
       
     
IMG_1142.jpg
       
     
IMG_2195.jpg
       
     
IMG_2627.jpg
       
     
IMG_2658.jpg
       
     
IMG_2811.jpg
       
     
IMG_0900.jpg
       
     
IMG_2695.jpg
       
     
IMG_2775.jpg
       
     
IMG_2861.jpg